2 تا پذیرش ارشد از بولونیا برای یاسمن
من یاسمنم. ۳۵ سالمه. مهندسی پزشکی خوندم، معدلم ۱۴/۷۰ شد. سال ۹۱ که درسم تموم شد، فکر میکردم تازه اول راهه. اما انگار همون اول راه، در بسته بود.
چند سال پیش اقدام به اپلای کردم برای کانادا. کلی خرج کردم، کلی وقت گذاشتم، کلی به خودم امید بستم. آخرش ریجکت شدم. یجوری که دیگه دلم نیومد به خودم بگم بیا دوباره امتحان کن.
بعد از اون دیگه نه حوصله داشتم نه اعتماد به نفس. به خودم میگفتم یاسمن، تو همون ۱۴/۷۰ هستی که بودی. هیچ چیزت عوض نشده. هیچ دانشگاهی تو رو نمیخواد.
تا پارسال یه روز خواهرم زنگ زد. گفت یه مجموعهای دیدم به اسم سبزاپلای، یه مشاوره بگیریم ضرر نداره. رایگان هم هست، وسوسه شدم و بهش گفتم برای منم فرم پر کنه.
تو جلسه مشاوره آنلاینش شرکت کردم و تمام شرایطم رو توضیح دادم، گفتم برای کانادا اقدام کردم ولی ریجکت شدم. دیگه حوصله ندارم دوباره «نه» بشنوم. مشاور تمام شرایطم رو بررسی کرد. بعد گفت: «یاسمن، کانادا به درد تو نمیخورد. ایتالیا رو امتحان کن. خیلی شانست بالا تره.»
خواهرم هم بعد از من مشاوره داشت، تصمیم گرفته بودیم که اقدام کنیم و قرارداد ببندیم ولی هنوز شک داشتیم، صحبت کردیم که اول من قرارداد ببندم و اگر از پروسه کاری راضی بودم، اون هم شروع کنه.
راستش بیشتر ضمانت بازگشت وجه باعث شد دوباره شروع کنم و کارای مهاجرتم رو استارت بزنم،
مدارکم رو آماده کردم و برای آزمون تافل ثبت نام کردم و قرارداد بستم.
با توجه به شرایط و معدل و رشتم، چندتا رشته رو انتخاب کردن و منم تایید کردم که برای اون ها اقدام کنن.
نسبت به چند سال پیش هیچ چیز جدیدی نداشتم جز یه چیز : این بار کسی بود که بلد بود پرونده رو اصولی جلو ببره.
چند وقت بعد یه روز صبح خواب بودم. گوشیم ویبره زد. خانوم محمدی بود. گفت: «یاسمن، پذیرشت اومده.» گفتم کدوم رشته؟ گفت دوتا رشته تو بولونیا. هر دو تا رو قبول شدی. مهندسی الکترونیک و مهندسی ارتباطات.
نشستم روی تخت. دستم میلرزید. باورم نمیشد..
اول زنگ زدم به خواهرم لادن، گفتم پذیرشم اومده از بولونیا اونم تو دو تا رشته. خندید. خیلی خوشحال شده بود، خودش هم چند وقت بعد از من قرارداد بسته بود و داشت کاراش رو انجام میداد.
حسم وصف نشدنی بود، همیشه فکر میکردم شاید بخاطر سنم یا فاصله زیادی که با کارشناسیم افتاده و معدلم، شانسم کمتر از بقیه باشه و به اصطلاح دیگه حتی رزومه من واسشون حتی قابل بررسی هم نباشه.
ولی الان خیلی خیالم راحته، یه جورایی ذهنم آروم تر شده، این روز ها دارم مدارک سفارت رو جمع و جور میکنم و کمی تسلطم روی مصاحبه و زبان رو بالا میبرم و امیدوارم هرچه زودتر شرایط سفارت ایتالیا مشخص بشه تا بتونم بارو بندیل رو ببندم و برم:)))
مهاجرتت رو از طریق لینک زیر استارت بزن :
🔗 لینک فرم مشاوره رایگان مهاجرت تحصیلی
چند سال پیش اقدام به اپلای کردم برای کانادا. کلی خرج کردم، کلی وقت گذاشتم، کلی به خودم امید بستم. آخرش ریجکت شدم. یجوری که دیگه دلم نیومد به خودم بگم بیا دوباره امتحان کن.
بعد از اون دیگه نه حوصله داشتم نه اعتماد به نفس. به خودم میگفتم یاسمن، تو همون ۱۴/۷۰ هستی که بودی. هیچ چیزت عوض نشده. هیچ دانشگاهی تو رو نمیخواد.
تا پارسال یه روز خواهرم زنگ زد. گفت یه مجموعهای دیدم به اسم سبزاپلای، یه مشاوره بگیریم ضرر نداره. رایگان هم هست، وسوسه شدم و بهش گفتم برای منم فرم پر کنه.
تو جلسه مشاوره آنلاینش شرکت کردم و تمام شرایطم رو توضیح دادم، گفتم برای کانادا اقدام کردم ولی ریجکت شدم. دیگه حوصله ندارم دوباره «نه» بشنوم. مشاور تمام شرایطم رو بررسی کرد. بعد گفت: «یاسمن، کانادا به درد تو نمیخورد. ایتالیا رو امتحان کن. خیلی شانست بالا تره.»
خواهرم هم بعد از من مشاوره داشت، تصمیم گرفته بودیم که اقدام کنیم و قرارداد ببندیم ولی هنوز شک داشتیم، صحبت کردیم که اول من قرارداد ببندم و اگر از پروسه کاری راضی بودم، اون هم شروع کنه.
راستش بیشتر ضمانت بازگشت وجه باعث شد دوباره شروع کنم و کارای مهاجرتم رو استارت بزنم،
مدارکم رو آماده کردم و برای آزمون تافل ثبت نام کردم و قرارداد بستم.
با توجه به شرایط و معدل و رشتم، چندتا رشته رو انتخاب کردن و منم تایید کردم که برای اون ها اقدام کنن.
نسبت به چند سال پیش هیچ چیز جدیدی نداشتم جز یه چیز : این بار کسی بود که بلد بود پرونده رو اصولی جلو ببره.
چند وقت بعد یه روز صبح خواب بودم. گوشیم ویبره زد. خانوم محمدی بود. گفت: «یاسمن، پذیرشت اومده.» گفتم کدوم رشته؟ گفت دوتا رشته تو بولونیا. هر دو تا رو قبول شدی. مهندسی الکترونیک و مهندسی ارتباطات.
نشستم روی تخت. دستم میلرزید. باورم نمیشد..
اول زنگ زدم به خواهرم لادن، گفتم پذیرشم اومده از بولونیا اونم تو دو تا رشته. خندید. خیلی خوشحال شده بود، خودش هم چند وقت بعد از من قرارداد بسته بود و داشت کاراش رو انجام میداد.
حسم وصف نشدنی بود، همیشه فکر میکردم شاید بخاطر سنم یا فاصله زیادی که با کارشناسیم افتاده و معدلم، شانسم کمتر از بقیه باشه و به اصطلاح دیگه حتی رزومه من واسشون حتی قابل بررسی هم نباشه.
ولی الان خیلی خیالم راحته، یه جورایی ذهنم آروم تر شده، این روز ها دارم مدارک سفارت رو جمع و جور میکنم و کمی تسلطم روی مصاحبه و زبان رو بالا میبرم و امیدوارم هرچه زودتر شرایط سفارت ایتالیا مشخص بشه تا بتونم بارو بندیل رو ببندم و برم:)))
مهاجرتت رو از طریق لینک زیر استارت بزن :
🔗 لینک فرم مشاوره رایگان مهاجرت تحصیلی
در حال دریافت اطلاعات ...