در حال دریافت اطلاعات ...
فکر نمیکردم شانس اینو داشته باشم که مدرک زبان رو موقع شروع پروسه ارائه ندم و بازم پذیرش بگیرم ولی با راهنمایی های تیم قوی سبز اپلای این اتفاق افتاد و من الان انگلستان زندگی میکنم
من اشکانم، ۲۴ سالمه و الان دانشجوی کارشناسی ارشد معماری و طراحی داخلی ام توی دانشگاه میدل سکس لندن. هنوزم بعضی شب ها که توی خوابگاه از پنجره بیرونو نگاه می کنم، با خودم می گم واقعاً من اومدم اینجا؟ چون مسیر رسیدن به این نقطه، نه راحت بود، نه سریع، ولی شدنی بود.
من تو اسلامشهر بزرگ شدم، همون جا هم تو یه دانشگاه دولتی معماری خوندم. از همون ترم های آخر دانشگاه همیشه دلم می خواست ادامه بدم، ولی صادقانه بگم، اصلاً نمی دونستم از کجا باید شروع کنم. یه مدت فقط سرچ می کردم و بین سایت ها گم می شدم. یه شب، موقع چرخیدن توی اینستاگرام، پیج سبز اپلای رو دیدم. نوشته بودن مشاوره ی رایگان دارن برای کسایی که فرم رو پر کنن. گفتم خب، یه فرم پر کردن که ضرری نداره. پرش کردم و فرستادم.
دو سه روز بعد، یکی از کارشناس ها تماس گرفت. خیلی خودمونی و راحت صحبت کرد، نه مثل یه مشاور خشک و رسمی. ازم پرسید معدل و رشته ت چیه، آیلتس داری یا نه. گفتم ۱۶.۲ معدلمه و آیلتس هنوز ندارم ولی در حال خوندنم. گفتن “اشکال نداره، می تونیم پذیرش مشروط برات بگیریم، فقط تا قبل از ارسال مدارک نهایی باید مدرک زبان رو بدی.”
بعد گفتن قراردادشون هزار یوروئه، ولی پرداختش مرحله ایه: ۲۰ درصد موقع عقد قرارداد، ۶۰ درصد بعد از پذیرش و ۲۰ درصد بعد از گرفتن ویزا. پیش پرداخت اولیه اش هم حدود ۲۵ میلیون تومنه. گفتن دفترشون تو تهرانه، ولی اگه نخواستم حضوری برم، می تونم غیرحضوری قرارداد ببندم. برام خیلی خوب بود، چون نمی خواستم بین کلاس زبان و کارم، برم تهران.
چند روز فکر کردم و بالاخره گفتم “باشه، شروع کنیم.” همون موقع مدارکم رو فرستادم و پیش پرداخت رو پرداخت کردم. از اونجا به بعد، تیم سبز اپلای کارش رو شروع کرد. رزومه م رو بازنویسی کردن، انگیزه نامه مو چندبار باهام مرور کردن، حتی توی انتخاب دانشگاه ها کمکم کردن. گفتن دانشگاه میدل سکس گزینه ی خوبی برای رشته ی منِ چون ترکیب طراحی و معماری رو پوشش می ده.
پذیرشم مشروط اومد، فقط لازم بود نمره ی آیلتسم رو بفرستم. اون موقع یه ماه وقت داشتم تا آزمون بدم. واقعاً فشرده خوندم، صبح تا شب. استرس داشتم ولی تیم سبز اپلای دائم پیگیر بود، بهم برنامه می دادن و روحیه م رو حفظ می کردن. بالاخره امتحان دادم و نمره م شد ۶.۵. وقتی نتیجه اومد، اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که “تمومش کردم.” مدارکمو فرستادم و بعد از چند هفته، پذیرش قطعی از دانشگاه میدل سکس رسید.
بعدش نوبت ویزا بود. سبز اپلای مرحله به مرحله راهنمایی م کرد، از پر کردن فرم ها تا تمرین مصاحبه ی سفارت. حتی یه جلسه ی تمرینی باهام گذاشتن تا جواب دادن هامو تنظیم کنم. گفتن “نگران نباش، فقط خودت باش.” و همین جمله باعث شد کل مصاحبه رو بدون استرس رد کنم.
وقتی ایمیل ویزا رسید، باورم نمی شد. اون شب تا صبح خوابم نبرد. فقط به مسیر چند ماهه ای فکر می کردم که از یه فرم ساده توی اینستاگرام شروع شده بود و حالا به یه بلیط هواپیما ختم شده بود. مرحله ی آخر پرداخت رو هم انجام دادم و شروع کردم به جمع کردن وسایلم.
وقتی رسیدم لندن، یکی از بچه های تیم سبز اپلای که اونجا بود کمکم کرد کارهای اداری رو انجام بدم: ثبت آدرس، حساب بانکی، بیمه، همه چی. بدون اون احتمالاً نصف کارا عقب می موند.
حالا چند ماهه که اینجام. درسام سنگینه، ولی دوست داشتنیه. از هر پروژه چیز جدیدی یاد می گیرم. بعضی وقتا دلم برای ایران تنگ می شه، برای خونواده و هوای اسلامشهر، ولی هر بار یادم می افته این مسیر با چقدر زحمت جلو رفت، یه نفس عمیق می کشم و ادامه می دم.
برای من سبز اپلای فقط یه تیم نبود، یه همراه واقعی بود توی مسیر مهاجرت تحصیلی. از اولین مشاوره تا روزی که پام رسید لندن، تنها نبودم. هر وقت توی راه دانشگاه از کنار ساختمون های قدیمی رد می شم، به خودم می گم
“همه چی از پر کردن یه فرم ساده شروع شد.”اینکه بتونم برای ادامه تحصیل به یه کشور انگلیسی زبان مهاجرت کنم بزرگترین هدفم از دوران دبیرستان بود و با سبز اپلای موفق شدم به دستش بیارم اسم من آرسامه . ۲۶ سالمه و بیشتر زندگی مو توی هرمزگان گذروندم ، ولی الآن دارم اینو از انگلستان از سالفورد برای افرادی مثل خودم می نویسم. هنوزم هر از گاهی که به خودم نگاه می کنم، فکر می کنم این مسیر اصلاً اونجوری که تو کتاب ها می خونن نبوده؛ خیلی جاها حقیقی تر، پیچیده تر و در عین حال ساده تر از تصوراتم بوده.
من رشته م فین تکه؛ اونم تو دانشگاه سالفورد. معدل دیپلم و پیش دانشگاهی م ۱۸.۸ بود و آیلتس م ۶.۵ بود. چند سال قبل از این تصمیم، تو دانشگاه دولتی هرمزگان درس می خوندم و بیشتر با کارهای پروژه ای و داده سر و کار داشتم. همیشه دوست داشتم یه تغییر جدی بدم ولی فکر سن و هزینه و اینکه اصلاً از کجا شروع کنم، همیشه می اومد جلوتر. تا اینکه یه روز تو اینستاگرام با صفحه ی سبز اپلای آشنا شدم؛ نوشته بودن مشاوره رایگان دارن اگه فرم مشاوره رو پر کنی. با خودم گفتم امتحانش ضرر نداره، پرش کردم و فرستادم.
یه چند روز بعد، یکی از کارشناس هاشون تماس گرفت. خیلی راحت و بدون ادا و اطوار حرف زد. ازم پرسید چی خوندم، چه هدفی دارم، سطح زبانم چطوره و چقدر بودجه ای دارم. گفتن اگه بخوام می تونن برام دنبال پذیرش و حتی بورسیه بگردن. گفتن قراردادشون ۱۰۰۰ یوروئه و مدل پرداخت شون اینطوریه: ۲۰ درصد موقع عقد قرارداد، ۶۰ درصد بعد از گرفتن پذیرش و ۲۰ درصد آخر بعد از دریافت ویزا. پیش پرداخت اولیه رو گفتن حدود ۲۵ میلیون تومنه. مهم تر از همه گفتن دفترشون تو تهران هست اما اگه من نتونم بیام، امکان بستن قرارداد غیرحضوری هم هست. همین جمله برام یه دنیا آرامش آورد چون مرخصی گرفتن و سفر به تهران برای من سخت بود.
وقتی تصمیم گرفتم شروع کنم، کارشناس هاشون اینجوری همراهی م کردن که انگار دوست قدیمیمه. رزومه م رو چندبار بازنویسی کردن، انگیزه نامه مو جمله به جمله با هم مرور کردیم و برای اپلای به چند دانشگاه مختلف فرستادن. هر بار که نسخه ای می فرستادن، به من زمان می دادن که نگاه کنم و اگه چیزی هست تغییر بدم. حس می کردم واقعاً براشون مهمه که پرونده م درست باشه، نه اینکه صرفاً یه کار اداری انجام بدن.
بعد از چند هفته تلاش و هماهنگی، خبری اومد که هیچ وقت فراموشش نمی کنم: از دانشگاه سالفورد برام پذیرش اومده بود. وقتی تماس گرفتن و گفتن «آرسام تبریک میگم ، پذیرشت اومده»، اولش حتی باورم نشد. گوشی رو گذاشتم رو میز و یه لحظه فقط نشستم. بعد کلی خوشحالی و استرس با هم اومدن. از یه طرف ذوق داشتم از طرف دیگه می ترسیدم مرحله های بعدی رو نتونم درست جلو ببرم.
سبز اپلای بعد از پذیرش هم منو تنها نگذاشت. لیست مدارک و نمونه های لازم برای سفارت و نکات مهم مصاحبه رو برام فرستادن، چند بار باهام تمرین مصاحبه کردم و راهنمایی کردن که چه مدارکی رو آماده کنم. گفتن تضمین بازگشت وجه هم دارن: اگه با وجود قرارداد گرفتن، پذیرش نصیب کسی نشه نصف مبلغ رو برمی گردونن و اگه ویزا صادر نشه، کل مبلغ رو برمی گردونن.
وقتی ویزا هم صادر شد، مرحله آخر پرداخت رو تسویه کردم و آماده شدم برای سفر. رسیدن به سالفورد و دیدن اولین روزهای دانشگاه ساده و برنامه ریزی شده بود، ولی همچنان لحظه هایی دلتنگی می اومد؛ دلتنگ خانواده، هوای خونه، غذاهایی که مادرم درست می کرد. با این حال هر بار یادم می اومد که این مسیر از پر کردن یه فرم ساده شروع شد و از اینکه تصمیم گرفتم امتحان کنم، خوشحال می شم.
امروز، وقتی بین کلاس ها و پروژه ها می گردم، هر وقت با بچه های تیم سبز اپلای از پشت پرده کارشون حرف می زنم، می گم خیلی واقعیه ! برخلاف تمام موسساتی که توی ایران دیدم مرحله به مرحله همراهن و واقعا تخصص دارن . توی تیمشون کارشناس هایی رو دارن که خودشون دنیا دیده ان و توی هر داستانی بهت مشاوره میدن .
اگه کسی ازم بپرسه توصیه م چیه، می گم: از هیچ چی نترس، یه فرم رو پر کن و یه مشاوره رایگان بگیر
شاید زندگی ات با یه تصمیم ساده یه سمت دیگه بپره. من اینطوری اومدم سالفورد؛ نه افسانه، نه قصه، فقط تصمیم، تلاش و یه تیم همراه.
روی لینک کلیک کن 👈🏻لینک مشاوره رایگان مهاجرت تحصیلی اروپا