هزینه های تحصیل و زندگی در مجارستان

هیچ‌وقت فکر نمی‌کردیم بعد از دو بار ریجکت شدن از ایتالیا و کانادا، بتونیم روزی با هم قدم توی اروپا بذاریم. اون موقع حتی مدرک زبان هم نداشتیم. ولی حالا اینجاییم، توی مجارستان، با ویزای دانشجویی و کلی تجربه که از شکست‌هامون یاد گرفتیم.من، فریدام، ۲۴ سالم بود وقتی تصمیم گرفتیم با همسرم مسیر دانشگاهی‌مون رو از تهران تا اروپا دنبال کنیم. مهاجرت برای ما یه اولویت مهم بود تا بتونیم باکیفیت و امنیت بالاتر زندگی کنیم . عرفان برای سربازی مشکل داشت و زودتر باید از کشور خارج میشدیم . نگرانی برای خروج از کشور و مهاجرت تحصیلی باعث شده بود خیلی وقت باشه که در حال تلاش برای رسیدن به این هدف باشیم .تو همون روزها که من مدارکمو جمع می‌کردم و فرم‌ها رو پر می‌کردم ، همسرم هم کنارم بود. هر دو خسته بودیم، ولی با امید. من معدل ۱۷ داشتم اما هیچ مدرک زبانی نداشتم؛ همون چیزی که قبلاً باعث شده بود درخواست‌هامون رد بشه. دو تا ریجکتی پشت سر هم از ایتالیا و کانادا، که هرکدومش یه تلنگر بود برای پیدا کردن مسیر درست‌تر.یه روز از طریق یکی از دوستامون با تیم سبز اپلای آشنا شدیم. مشاوره رایگان داشتن. فرم رو پر کردیم، مدارک رو فرستادیم، و چند روز بعد با کارشناس‌ها جلسه داشتیم. همون اول، دقیق شرایط ما رو سنجیدن. گفتن با وضعیت فعلی، بهترین شانس‌مون یه کورس زبان آلمانی در کالج همیلتونه، جایی که پذیرش بدون مدرک زبان هم ممکنه. همون‌جا بود که امیدمون دوباره برگشت. پیشنهادشون در ابتدا برامون جذاب نبود ولی وقتی جلسه ی مشاوره ی رایگان برگزار شد متوجه شدیم چاره ی دیگه ای برای خروج زودتر از کشور نداریم .از اون لحظه همه‌چیز مرحله‌به‌مرحله پیش رفت. رزومه‌هامون بازنویسی شد، انگیزه‌نامه‌هامون اصلاح شد و تیم سبزاپلای خودشون با کالج مکاتبه کردن. ما تصمیم گرفتیم با هم بریم، چون مهاجرت وقتی دونفریه، سنگینی مسیر نصف می‌شه. قرارداد کاملاً شفاف بود: مبلغ، نحوه پرداخت مرحله‌ای، و ضمانت بازگشت وجه در صورت عدم موفقیت. این شفافیت باعث شد اعتماد کنیم، چون حس کردیم بالاخره یه تیم جدی پشت ماست. وقتی ایمیل پذیرش از کالج همیلتون بعد از 3 روز اومد، اشک توی چشم‌هامون جمع شد. باور نکردنی بود . حس کردیم بالاخره یکی از پله‌ها درست بالا رفتیم. پذیرش من برای کورس زبان آلمانی بود و پذیرش همسرم کورس زبان انگلیسی و با شرایط ما هم‌خوانی داشت. بعدش وارد مرحله آماده‌سازی مدارک ویزا شدیم: ترجمه مدارک، رزرو، بیمه و بقیه جزئیات. تیم سبزاپلای همه‌جا کنارمون بود از تمرین مصاحبه گرفته تا چک‌لیست مدارک. من برای کورس زبان آلمانی پذیرش گرفتم و عرفان برای کورس زبان انگلیسی و همه چیز خوب پیش رفت .یادمونه روزی که تمرین مصاحبه می‌کردیم، خیالم راحت شد که دیگه این سری از پسش برمیایم .و واقعاً هم همین شد.93 روز بعد، ایمیل ویزا اومد. ویزا صادر شده بود.بعد از اون وارد مرحله خدمات پس از ویزا شدیم از کمک در فرودگاه و پیدا کردن محل اقامت موقت گرفته تا ثبت‌نام در کالج و کارای اداری اولیه. اون همراهی باعث شد حس کنیم تنها نیستیم.حالا چند ماه گذشته. ما توی مجارستانیم، کلاس زبان شروع شده، زندگی کوچیک‌مون هم همین‌جا داره ریشه می‌گیره. بعضی روزها آسونه، بعضی روزها نه، ولی هر روز به خودمون یادآوری می‌کنیم که با برنامه و کمک درست، حتی سخت‌ترین مسیرها هم ممکن می‌شن.وقتی به اون دو ریجکتی اول فکر می‌کنیم، دیگه ناراحت نمی‌شیم. چون حالا می‌فهمیم که اون‌ها بخشی از مسیر بودن نه بن‌بست، فقط پیچ‌های لازمِ رسیدن. درسته که زن و شوهر معمولا زمانی که همزمان ریپلای کنن معمولا ریجکت میشن چون تای عاطفی میخورن ولی تیم سبز اپلای مدارک مون رو اونقدر درست و دقیق چیدن که هیچ مشکلی پیش نیومد و در کمال ناباوری تونستیم همزمان مهاجرت کنیم .اگر بخوام جمع‌بندی کنم، مسیر ما پر از تصمیم‌های کوچیک و منطقی بود، نه لحظه‌های دراماتیک. از بازنویسی رزومه تا انتخاب کالج، از تمرین مصاحبه تا پیدا کردن آپارتمان، هر قدم رو با همراهی یه تیم حرفه‌ای برداشتیم. ما 1 ماهه مهاجرت کردیم و برای مهاجرت دوم میخوایم برای ایتالیا یا آلمان اپلای کنیم . قطعا برای مهاجرت دوم مون هم از تیم سبز اپلای کمک میگیریم و دیگه قرار نیست تجربه ی ریجکتی و ناامیدی داشته باشیم .برای اینکه مثل ما بتونین با هر شرایطی که دارین پذیرش اروپا رو بگیرین کافیه از تیم سبز اپلای کمک بگیرین و فرم مشاوره رایگان رو پرکنین

وقتی تصمیم گرفتم مهاجرت تحصیلی کنم اولین چیزی که به نظر میومد مانع اپلای بشه نداشتن مدرک زبان بود . اما با مشاوره ی درستی که از تیم سبز اپلای گرفتم به این نتیجه رسیدم که میتونم برای مجارستان اقدام کنم و اروپا درس بخونم . من کیانوشم، ۲۴ سالمه و الان توی مجارستان درس می‌خونم، پری میدکال توی کالج همیلتون. هنوزم بعضی وقتا که صبح‌ها از خواب بیدار می‌شم و از پنجره‌ی اتاقم بیرونو نگاه می‌کنم، باورم نمی‌شه واقعاً اومدم اینجا. چون فقط چند ماه پیش، توی کاشان بودم و فکر می‌کردم مهاجرت تحصیلی یه چیزیه که فقط بقیه انجامش می‌دن.من توی دانشگاه آزاد کاشان درس خونده بودم، معدل‌م حدود ۱۶.۵ بود. از همون موقع دلم می‌خواست پزشکی بخونم، ولی خب با شرایط ایران خیلی برام سخت بود. یه مدت دنبال راهی بودم که بتونم برم اروپا، اما نه می‌دونستم از کجا شروع کنم نه کسی رو داشتم که دقیق راهنمایی‌م کنه.یه شب توی اینستاگرام داشتم پست‌ها رو بالا و پایین می‌کردم که چشمم خورد به پیج “سبز اپلای”. نوشته بودن برای تحصیل در اروپا مشاوره‌ی رایگان دارن، فقط کافیه فرم مشاوره رو پر کنی. پرش کردم، بدون اینکه خیلی امیدوار باشم.دو سه روز بعد باهام تماس گرفتن. یه کارشناس خیلی صمیمی و خوش‌برخورد بود. گفت فرم‌ت رو دیدیم، می‌خوای یه وقت مشاوره بگیریم؟ گفتم چرا که نه. جلسه‌ی مشاوره‌مون آنلاین برگزار شد. اونجا همه‌چی برام روشن شد. پرسیدن معدل‌ت چنده، مدرک زبان داری یا نه. گفتم فعلاً نه. گفتن “اشکالی نداره، برای بعضی کشورها مثل مجارستان می‌تونیم پذیرش بدون مدرک زبان بگیریم.”بعد برام توضیح دادن که خدمات‌شون شامل تمام موارد مرتبط با اپلای تحصیلی میشه . دفترشون توی تهرانه ولی می‌تونستم غیرحضوری قرارداد ببندم، که برای من خیلی بهتر بود چون نمی‌خواستم بین کلاس‌هام تا تهران رفت‌و‌آمد کنم.یه چند روز فکر کردم، با خونواده و یکی از دوستام مشورت کردم، بعد تصمیم گرفتم شروع کنم. قرارداد رو بستم و پیش‌پرداخت رو واریز کردم. از همون لحظه تیم سبز اپلای شروع کرد به کار. رزومه‌مو بازنویسی کردن، انگیزه‌نامه‌م رو مرحله به مرحله باهام نوشتن، حتی کمکم کردن انتخاب کشور و کالج مناسبم رو درست انجام بدم. گفتن مجارستان برای پری مدیکال خیلی گزینه‌ی خوبیه چون بعد از اون می‌تونم راحت‌تر وارد رشته‌های پزشکی توی دانشگاه‌های اروپا بشم.بعد از حدود سه هفته، خبر دادن که از کالج همیلتون پذیرش گرفتی. واقعاً باورم نمی‌شد. من که مدرک زبان نداشتم و فکر می‌کردم همین باعث می‌شه رد بشم. ولی گفتن که پذیرش من بدون مدرک زبان بوده چون رزومه‌م قوی بوده و توی انگیزه‌نامه‌م خوب تونستم هدف‌هام رو توضیح بدم. در ضمن هیچ جای دنیا بدون بدون آزمون ورودی به زبان انگلیسی  و بدون مدرک زبان نمیشه پزشکی خوند ولی سبز اپلای برام این کارو کرد و فقط با 8000 یورو شهریه من الآن اروپام و دارم به زبان انگلیسی پزشکی میخونم .بعدش رفتیم سراغ مراحل ویزا. تیم سبز اپلای قدم به قدم راهنمایی‌م کرد. از پر کردن فرم‌ها گرفته تا آماده کردن مدارک سفارت. حتی یه جلسه تمرینی برام گذاشتن تا بدون استرس مصاحبه رو بگذرونم. گفتن “فقط خودت باش و صادق جواب بده.” دقیقاً همون کارو کردم.حدود یه ماه بعد ایمیل ویزا اومد. وقتی رسیدم بوداپست، یکی از بچه‌های سبز اپلای که اونجا دانشجو بود، اومد دنبالم. کمکم کرد کارای اداری، ثبت‌نام کالج و حتی باز کردن حساب بانکی رو انجام بدم. حس خیلی خوبی داشت که یه نفر اونجا هست و تنها نیستم.الان چند ماهه که توی همیلتون درس می‌خونم. درس‌ها سخته ولی جذابه. دارم کم‌کم به انگلیسی عادت می‌کنم و محیط جدید هم برام هیجان‌انگیزه. گاهی که خسته می‌شم، یاد اون روزی می‌افتم که فرم سبز اپلای رو پر کردم و با خودم می‌گم “خوشحالم اون موقع تصمیم گرفتم.”برای من سبز اپلای فقط یه مؤسسه نبود، یه تیم واقعی بود که از همون روز اول تا لحظه‌ای که رسیدم اینجا کنارم موند. بدون اون‌ها احتمالاً هنوز داشتم توی گوگل می‌چرخیدم و دنبال راه درست می‌گشتم. الان دیگه مطمئنم، مهاجرت سخت‌تر از چیزی نیست که فکر می‌کنی،فقط باید از یه فرم ساده شروع کنی.

وقتی رشته ی علوم ورزشی رو انتخاب کردم بخاطر علاقه ای که بهش داشتم هرکس که می فهمید میگفت چرا این رشته رو انتخاب کردی؟ تو که باهوشی تو که درست خوبه و...مشکلات من از همون اول شروع شد . نگاه اشتباه جامعه به رشته ای که من علاقه داشتم توش تحصیل و کار کنم . به هر حال وقتی وارد دانشگاه شدم خوب درس خوندم و سعی کردم که بعد از گرفتن مدرک کارشناسی م وارد بازار کار بشم و به درآمد برسم .تصورات من راجع به بازار کار مثبت بود و فکر میکردم قراره همه چیز خوب پیش بره . اما درآمدم هیچ وقت به اون مقداری که میخواستم نرسید و جایگاه شغلی م هم در حدی که براش تلاش کرده بودم خوب و کافی نبود .همش با خودم فکر میکردم اگر ایران نبودم هم باز شرایط همین می شد یا فرق می کرد؟ آیا اشتباه کردم که زودتر به فکر مهاجرت نبودم یا خارج از ایران هم تحصیلات و شغل من جایگاه واقعی خودش رو نداشت؟من 31 سالم شده بود و هر روز به این فکر میکردم که چرا توی دهه ی 20 سالگی اقدامی نکردم از ایران برم؟ من آرزوی یه زندگی کم دغدغه و آزاد رو داشتم و دلم میخواست بتونم به کشورهای مختلف سفر کنم . اما این اتفاق نیفتاده بود و فکر میکردم تمام فرصت هام رو از دست دادم .از روی کنجکاوی از یکی از دوستام که یک سال پیش برادرش مهاجرت کرده بود اتریش پرسیدم که مراحلش چجوری بوده و یه سری توضیحات راجع به تحصیل رایگان و نداشتن محدودیت سنی توی اتریش داد و حسابی ذهن منو درگیر کرد . چون اولین بار بود که حس میکردم ممکنه بتونم اقدام کنم و از ایران برم .تصمیم گرفتم راهی که برادر دوستم رفته بود رو منم برم و اولین قدم گرفتن مدرک زبان بود . از 31 سالگی تا 32 سالگی زمان زیادی از اوقات فراغتم رو به آموزش زبان اختصاص دادم و تونستم مدرک زبان C1 آلمانی بگیرم .به توصیه ی همون دوستم با سبز اپلای مشاوره رایگان گرفتم و خیلی زود قرارداد بستم و کل پروسه ی مهاجرتم توی کمتر از 4 ماه اتفاق افتاد .احساس میکنم مثل برق و باد گذشت و هنوزم باورم نمیشه موفق شدم . شاید تنها چیزی که باعث شد منم به خواسته م برسم و برم برای مقطع کارشناسی ارشد توی یه کشور اروپایی ادامه تحصیل بدم و آینده ی بهتری رو بسازم این بود که اطلاعاتی کسب کردم که منو از ناامیدی نجات داد . اگر این داستان رو تا اینجا خوندین احتمالا متوجه شدین که بهتره زودتر اقدام کنین و مشاوره ی رایگان تیم سبز اپلای رو از دست ندین .