شرایط تحصیل رایگان در مجارستان

هیچ‌وقت فکر نمی‌کردیم بعد از دو بار ریجکت شدن از ایتالیا و کانادا، بتونیم روزی با هم قدم توی اروپا بذاریم. اون موقع حتی مدرک زبان هم نداشتیم. ولی حالا اینجاییم، توی مجارستان، با ویزای دانشجویی و کلی تجربه که از شکست‌هامون یاد گرفتیم.من، فریدام، ۲۴ سالم بود وقتی تصمیم گرفتیم با همسرم مسیر دانشگاهی‌مون رو از تهران تا اروپا دنبال کنیم. مهاجرت برای ما یه اولویت مهم بود تا بتونیم باکیفیت و امنیت بالاتر زندگی کنیم . عرفان برای سربازی مشکل داشت و زودتر باید از کشور خارج میشدیم . نگرانی برای خروج از کشور و مهاجرت تحصیلی باعث شده بود خیلی وقت باشه که در حال تلاش برای رسیدن به این هدف باشیم .تو همون روزها که من مدارکمو جمع می‌کردم و فرم‌ها رو پر می‌کردم ، همسرم هم کنارم بود. هر دو خسته بودیم، ولی با امید. من معدل ۱۷ داشتم اما هیچ مدرک زبانی نداشتم؛ همون چیزی که قبلاً باعث شده بود درخواست‌هامون رد بشه. دو تا ریجکتی پشت سر هم از ایتالیا و کانادا، که هرکدومش یه تلنگر بود برای پیدا کردن مسیر درست‌تر.یه روز از طریق یکی از دوستامون با تیم سبز اپلای آشنا شدیم. مشاوره رایگان داشتن. فرم رو پر کردیم، مدارک رو فرستادیم، و چند روز بعد با کارشناس‌ها جلسه داشتیم. همون اول، دقیق شرایط ما رو سنجیدن. گفتن با وضعیت فعلی، بهترین شانس‌مون یه کورس زبان آلمانی در کالج همیلتونه، جایی که پذیرش بدون مدرک زبان هم ممکنه. همون‌جا بود که امیدمون دوباره برگشت. پیشنهادشون در ابتدا برامون جذاب نبود ولی وقتی جلسه ی مشاوره ی رایگان برگزار شد متوجه شدیم چاره ی دیگه ای برای خروج زودتر از کشور نداریم .از اون لحظه همه‌چیز مرحله‌به‌مرحله پیش رفت. رزومه‌هامون بازنویسی شد، انگیزه‌نامه‌هامون اصلاح شد و تیم سبزاپلای خودشون با کالج مکاتبه کردن. ما تصمیم گرفتیم با هم بریم، چون مهاجرت وقتی دونفریه، سنگینی مسیر نصف می‌شه. قرارداد کاملاً شفاف بود: مبلغ، نحوه پرداخت مرحله‌ای، و ضمانت بازگشت وجه در صورت عدم موفقیت. این شفافیت باعث شد اعتماد کنیم، چون حس کردیم بالاخره یه تیم جدی پشت ماست. وقتی ایمیل پذیرش از کالج همیلتون بعد از 3 روز اومد، اشک توی چشم‌هامون جمع شد. باور نکردنی بود . حس کردیم بالاخره یکی از پله‌ها درست بالا رفتیم. پذیرش من برای کورس زبان آلمانی بود و پذیرش همسرم کورس زبان انگلیسی و با شرایط ما هم‌خوانی داشت. بعدش وارد مرحله آماده‌سازی مدارک ویزا شدیم: ترجمه مدارک، رزرو، بیمه و بقیه جزئیات. تیم سبزاپلای همه‌جا کنارمون بود از تمرین مصاحبه گرفته تا چک‌لیست مدارک. من برای کورس زبان آلمانی پذیرش گرفتم و عرفان برای کورس زبان انگلیسی و همه چیز خوب پیش رفت .یادمونه روزی که تمرین مصاحبه می‌کردیم، خیالم راحت شد که دیگه این سری از پسش برمیایم .و واقعاً هم همین شد.93 روز بعد، ایمیل ویزا اومد. ویزا صادر شده بود.بعد از اون وارد مرحله خدمات پس از ویزا شدیم از کمک در فرودگاه و پیدا کردن محل اقامت موقت گرفته تا ثبت‌نام در کالج و کارای اداری اولیه. اون همراهی باعث شد حس کنیم تنها نیستیم.حالا چند ماه گذشته. ما توی مجارستانیم، کلاس زبان شروع شده، زندگی کوچیک‌مون هم همین‌جا داره ریشه می‌گیره. بعضی روزها آسونه، بعضی روزها نه، ولی هر روز به خودمون یادآوری می‌کنیم که با برنامه و کمک درست، حتی سخت‌ترین مسیرها هم ممکن می‌شن.وقتی به اون دو ریجکتی اول فکر می‌کنیم، دیگه ناراحت نمی‌شیم. چون حالا می‌فهمیم که اون‌ها بخشی از مسیر بودن نه بن‌بست، فقط پیچ‌های لازمِ رسیدن. درسته که زن و شوهر معمولا زمانی که همزمان ریپلای کنن معمولا ریجکت میشن چون تای عاطفی میخورن ولی تیم سبز اپلای مدارک مون رو اونقدر درست و دقیق چیدن که هیچ مشکلی پیش نیومد و در کمال ناباوری تونستیم همزمان مهاجرت کنیم .اگر بخوام جمع‌بندی کنم، مسیر ما پر از تصمیم‌های کوچیک و منطقی بود، نه لحظه‌های دراماتیک. از بازنویسی رزومه تا انتخاب کالج، از تمرین مصاحبه تا پیدا کردن آپارتمان، هر قدم رو با همراهی یه تیم حرفه‌ای برداشتیم. ما 1 ماهه مهاجرت کردیم و برای مهاجرت دوم میخوایم برای ایتالیا یا آلمان اپلای کنیم . قطعا برای مهاجرت دوم مون هم از تیم سبز اپلای کمک میگیریم و دیگه قرار نیست تجربه ی ریجکتی و ناامیدی داشته باشیم .برای اینکه مثل ما بتونین با هر شرایطی که دارین پذیرش اروپا رو بگیرین کافیه از تیم سبز اپلای کمک بگیرین و فرم مشاوره رایگان رو پرکنین

وقتی تصمیم گرفتم مهاجرت تحصیلی کنم اولین چیزی که به نظر میومد مانع اپلای بشه نداشتن مدرک زبان بود . اما با مشاوره ی درستی که از تیم سبز اپلای گرفتم به این نتیجه رسیدم که میتونم برای مجارستان اقدام کنم و اروپا درس بخونم . من کیانوشم، ۲۴ سالمه و الان توی مجارستان درس می‌خونم، پری میدکال توی کالج همیلتون. هنوزم بعضی وقتا که صبح‌ها از خواب بیدار می‌شم و از پنجره‌ی اتاقم بیرونو نگاه می‌کنم، باورم نمی‌شه واقعاً اومدم اینجا. چون فقط چند ماه پیش، توی کاشان بودم و فکر می‌کردم مهاجرت تحصیلی یه چیزیه که فقط بقیه انجامش می‌دن.من توی دانشگاه آزاد کاشان درس خونده بودم، معدل‌م حدود ۱۶.۵ بود. از همون موقع دلم می‌خواست پزشکی بخونم، ولی خب با شرایط ایران خیلی برام سخت بود. یه مدت دنبال راهی بودم که بتونم برم اروپا، اما نه می‌دونستم از کجا شروع کنم نه کسی رو داشتم که دقیق راهنمایی‌م کنه.یه شب توی اینستاگرام داشتم پست‌ها رو بالا و پایین می‌کردم که چشمم خورد به پیج “سبز اپلای”. نوشته بودن برای تحصیل در اروپا مشاوره‌ی رایگان دارن، فقط کافیه فرم مشاوره رو پر کنی. پرش کردم، بدون اینکه خیلی امیدوار باشم.دو سه روز بعد باهام تماس گرفتن. یه کارشناس خیلی صمیمی و خوش‌برخورد بود. گفت فرم‌ت رو دیدیم، می‌خوای یه وقت مشاوره بگیریم؟ گفتم چرا که نه. جلسه‌ی مشاوره‌مون آنلاین برگزار شد. اونجا همه‌چی برام روشن شد. پرسیدن معدل‌ت چنده، مدرک زبان داری یا نه. گفتم فعلاً نه. گفتن “اشکالی نداره، برای بعضی کشورها مثل مجارستان می‌تونیم پذیرش بدون مدرک زبان بگیریم.”بعد برام توضیح دادن که خدمات‌شون شامل تمام موارد مرتبط با اپلای تحصیلی میشه . دفترشون توی تهرانه ولی می‌تونستم غیرحضوری قرارداد ببندم، که برای من خیلی بهتر بود چون نمی‌خواستم بین کلاس‌هام تا تهران رفت‌و‌آمد کنم.یه چند روز فکر کردم، با خونواده و یکی از دوستام مشورت کردم، بعد تصمیم گرفتم شروع کنم. قرارداد رو بستم و پیش‌پرداخت رو واریز کردم. از همون لحظه تیم سبز اپلای شروع کرد به کار. رزومه‌مو بازنویسی کردن، انگیزه‌نامه‌م رو مرحله به مرحله باهام نوشتن، حتی کمکم کردن انتخاب کشور و کالج مناسبم رو درست انجام بدم. گفتن مجارستان برای پری مدیکال خیلی گزینه‌ی خوبیه چون بعد از اون می‌تونم راحت‌تر وارد رشته‌های پزشکی توی دانشگاه‌های اروپا بشم.بعد از حدود سه هفته، خبر دادن که از کالج همیلتون پذیرش گرفتی. واقعاً باورم نمی‌شد. من که مدرک زبان نداشتم و فکر می‌کردم همین باعث می‌شه رد بشم. ولی گفتن که پذیرش من بدون مدرک زبان بوده چون رزومه‌م قوی بوده و توی انگیزه‌نامه‌م خوب تونستم هدف‌هام رو توضیح بدم. در ضمن هیچ جای دنیا بدون بدون آزمون ورودی به زبان انگلیسی  و بدون مدرک زبان نمیشه پزشکی خوند ولی سبز اپلای برام این کارو کرد و فقط با 8000 یورو شهریه من الآن اروپام و دارم به زبان انگلیسی پزشکی میخونم .بعدش رفتیم سراغ مراحل ویزا. تیم سبز اپلای قدم به قدم راهنمایی‌م کرد. از پر کردن فرم‌ها گرفته تا آماده کردن مدارک سفارت. حتی یه جلسه تمرینی برام گذاشتن تا بدون استرس مصاحبه رو بگذرونم. گفتن “فقط خودت باش و صادق جواب بده.” دقیقاً همون کارو کردم.حدود یه ماه بعد ایمیل ویزا اومد. وقتی رسیدم بوداپست، یکی از بچه‌های سبز اپلای که اونجا دانشجو بود، اومد دنبالم. کمکم کرد کارای اداری، ثبت‌نام کالج و حتی باز کردن حساب بانکی رو انجام بدم. حس خیلی خوبی داشت که یه نفر اونجا هست و تنها نیستم.الان چند ماهه که توی همیلتون درس می‌خونم. درس‌ها سخته ولی جذابه. دارم کم‌کم به انگلیسی عادت می‌کنم و محیط جدید هم برام هیجان‌انگیزه. گاهی که خسته می‌شم، یاد اون روزی می‌افتم که فرم سبز اپلای رو پر کردم و با خودم می‌گم “خوشحالم اون موقع تصمیم گرفتم.”برای من سبز اپلای فقط یه مؤسسه نبود، یه تیم واقعی بود که از همون روز اول تا لحظه‌ای که رسیدم اینجا کنارم موند. بدون اون‌ها احتمالاً هنوز داشتم توی گوگل می‌چرخیدم و دنبال راه درست می‌گشتم. الان دیگه مطمئنم، مهاجرت سخت‌تر از چیزی نیست که فکر می‌کنی،فقط باید از یه فرم ساده شروع کنی.

من پریام، ۲۲ سالمه.اگه بخوام صادق باشم، همیشه اون دانشجوی “لب مرزی” بودم. نه شاگرد اول، نه فاجعه… ولی معدلم زیاد خوب نبود، از اون بدتر، مدرک زبان هم نداشتم. البته انگلیسی بلد بودم، در حدی که فیلم بدون زیرنویس ببینم، مکالمه کنم، حتی مقاله بخونم. ولی خب، کاغذش رو نداشتم.یه بار آیلتس دادم.و ریجکت شدم.اون روزی که نمره‌م اومد، حس کردم یکی یه سطل آب یخ ریخت رو سرم. نه فقط به خاطر نمره، بیشتر به خاطر وقتی که از دست داده بودم. دوباره امتحان دادن یعنی چند ماه دیگه کلاس، هزینه، استرس… و من واقعاً وقت نداشتم.هدفم اروپا بود. نه فقط برای درس خوندن. برای نفس کشیدن تو یه فضای جدید. برای اینکه خودمو ثابت کنم. ولی هر چی بیشتر سرچ می‌کردم، بیشتر گیج می‌شدم. هر موسسه‌ای یه چیزی می‌گفت. یکی می‌گفت بدون آیلتس غیرممکنه. یکی می‌گفت فقط با معدل بالا. یکی هم وعده‌های عجیب می‌داد که بیشتر شبیه رویا بود تا واقعیت.یه شب که واقعاً کلافه بودم، نشستم جدی‌تر تحقیق کردم درباره موسسه‌های معتبر. نمی‌خواستم پول و وقتمو دوباره هدر بدم. این‌بار می‌خواستم منطقی جلو برم. اونجا بود که با سبزاپلای آشنا شدم. اولش مثل همیشه با شک نگاه می‌کردم.وقت مشاوره گرفتم.یادم نمیره چقدر استرس داشتم. تو دلم می‌گفتم الان میگن با این معدل و بدون مدرک زبان؟ بیخیال شو!ولی برعکس.پرونده‌مو دقیق بررسی کردن. گفتن با توجه به شرایطت، بهترین و واقع‌بینانه‌ترین مسیر برای تو کالج‌های مجارستانه و تمکن مالی و شهریه هاشو برام توضیح دادن، چون بعضی از کالج‌ها بدون مدرک رسمی زبان هم پذیرش میدن، اگر سطح زبانت تو مصاحبه تأیید بشه.راستش تا قبلش خیلی به مجارستان فکر نکرده بودم. ولی وقتی درباره موقعیت اروپایی بودنش، و امکان ادامه مسیر به کشورهای دیگه شنیدم، منطقی به نظر رسید.تصمیم گرفتن آسون نبود. مخصوصاً وقتی اطرافیان می‌گفتن «مجارستان؟ چرا آلمان نه؟ چرا ایتالیا نه؟»ولی من دیگه فهمیده بودم مهم اینه که مسیر واقعی و قابل اجرا باشه، نه فقط اسم کشور.شروع کردم مدارکم رو جمع کردن. ترجمه رسمی مدارک تحصیلی، ریزنمرات… هر کدوم یه استرس جدید. هر بار که می‌رفتم دارالترجمه، با خودم می‌گفتم: «داری واقعاً این کارو می‌کنی پریا. این دیگه شوخی نیست.»مدارکو تحویل سبزاپلای دادم و پروسه اپلای شروع شد. اون مدت انتظار بدترین قسمت ماجرا بود.بعد از اومدن پذیرشم یادمه که چند ثانیه فقط به صفحه خیره شده بودم. بعدش زدم زیر خنده و گریه همزمان.حس رهایی بود. حس اینکه بالاخره یه راه پیدا شد. بدون آیلتس. بدون معدل خفن. فقط با انتخاب درست مسیر.البته چالش‌ها تموم نشدن. تازه شروع شدن.مرحله ویزا، تمکن مالی، نگرانی‌های خانواده، خداحافظی با دوستام…برای مشاوره رایگان اپلای تحصیلی اروپا و کالج های مجارستان روی «فرم مشاوره رایگان» کلیک کن👉🏻