تحصیل پزشکی در مجارستان

هیچ‌وقت فکر نمی‌کردیم بعد از دو بار ریجکت شدن از ایتالیا و کانادا، بتونیم روزی با هم قدم توی اروپا بذاریم. اون موقع حتی مدرک زبان هم نداشتیم. ولی حالا اینجاییم، توی مجارستان، با ویزای دانشجویی و کلی تجربه که از شکست‌هامون یاد گرفتیم.من، فریدام، ۲۴ سالم بود وقتی تصمیم گرفتیم با همسرم مسیر دانشگاهی‌مون رو از تهران تا اروپا دنبال کنیم. مهاجرت برای ما یه اولویت مهم بود تا بتونیم باکیفیت و امنیت بالاتر زندگی کنیم . عرفان برای سربازی مشکل داشت و زودتر باید از کشور خارج میشدیم . نگرانی برای خروج از کشور و مهاجرت تحصیلی باعث شده بود خیلی وقت باشه که در حال تلاش برای رسیدن به این هدف باشیم .تو همون روزها که من مدارکمو جمع می‌کردم و فرم‌ها رو پر می‌کردم ، همسرم هم کنارم بود. هر دو خسته بودیم، ولی با امید. من معدل ۱۷ داشتم اما هیچ مدرک زبانی نداشتم؛ همون چیزی که قبلاً باعث شده بود درخواست‌هامون رد بشه. دو تا ریجکتی پشت سر هم از ایتالیا و کانادا، که هرکدومش یه تلنگر بود برای پیدا کردن مسیر درست‌تر.یه روز از طریق یکی از دوستامون با تیم سبز اپلای آشنا شدیم. مشاوره رایگان داشتن. فرم رو پر کردیم، مدارک رو فرستادیم، و چند روز بعد با کارشناس‌ها جلسه داشتیم. همون اول، دقیق شرایط ما رو سنجیدن. گفتن با وضعیت فعلی، بهترین شانس‌مون یه کورس زبان آلمانی در کالج همیلتونه، جایی که پذیرش بدون مدرک زبان هم ممکنه. همون‌جا بود که امیدمون دوباره برگشت. پیشنهادشون در ابتدا برامون جذاب نبود ولی وقتی جلسه ی مشاوره ی رایگان برگزار شد متوجه شدیم چاره ی دیگه ای برای خروج زودتر از کشور نداریم .از اون لحظه همه‌چیز مرحله‌به‌مرحله پیش رفت. رزومه‌هامون بازنویسی شد، انگیزه‌نامه‌هامون اصلاح شد و تیم سبزاپلای خودشون با کالج مکاتبه کردن. ما تصمیم گرفتیم با هم بریم، چون مهاجرت وقتی دونفریه، سنگینی مسیر نصف می‌شه. قرارداد کاملاً شفاف بود: مبلغ، نحوه پرداخت مرحله‌ای، و ضمانت بازگشت وجه در صورت عدم موفقیت. این شفافیت باعث شد اعتماد کنیم، چون حس کردیم بالاخره یه تیم جدی پشت ماست. وقتی ایمیل پذیرش از کالج همیلتون بعد از 3 روز اومد، اشک توی چشم‌هامون جمع شد. باور نکردنی بود . حس کردیم بالاخره یکی از پله‌ها درست بالا رفتیم. پذیرش من برای کورس زبان آلمانی بود و پذیرش همسرم کورس زبان انگلیسی و با شرایط ما هم‌خوانی داشت. بعدش وارد مرحله آماده‌سازی مدارک ویزا شدیم: ترجمه مدارک، رزرو، بیمه و بقیه جزئیات. تیم سبزاپلای همه‌جا کنارمون بود از تمرین مصاحبه گرفته تا چک‌لیست مدارک. من برای کورس زبان آلمانی پذیرش گرفتم و عرفان برای کورس زبان انگلیسی و همه چیز خوب پیش رفت .یادمونه روزی که تمرین مصاحبه می‌کردیم، خیالم راحت شد که دیگه این سری از پسش برمیایم .و واقعاً هم همین شد.93 روز بعد، ایمیل ویزا اومد. ویزا صادر شده بود.بعد از اون وارد مرحله خدمات پس از ویزا شدیم از کمک در فرودگاه و پیدا کردن محل اقامت موقت گرفته تا ثبت‌نام در کالج و کارای اداری اولیه. اون همراهی باعث شد حس کنیم تنها نیستیم.حالا چند ماه گذشته. ما توی مجارستانیم، کلاس زبان شروع شده، زندگی کوچیک‌مون هم همین‌جا داره ریشه می‌گیره. بعضی روزها آسونه، بعضی روزها نه، ولی هر روز به خودمون یادآوری می‌کنیم که با برنامه و کمک درست، حتی سخت‌ترین مسیرها هم ممکن می‌شن.وقتی به اون دو ریجکتی اول فکر می‌کنیم، دیگه ناراحت نمی‌شیم. چون حالا می‌فهمیم که اون‌ها بخشی از مسیر بودن نه بن‌بست، فقط پیچ‌های لازمِ رسیدن. درسته که زن و شوهر معمولا زمانی که همزمان ریپلای کنن معمولا ریجکت میشن چون تای عاطفی میخورن ولی تیم سبز اپلای مدارک مون رو اونقدر درست و دقیق چیدن که هیچ مشکلی پیش نیومد و در کمال ناباوری تونستیم همزمان برای تحصیل در مجارستان مهاجرت کنیم .اگر بخوام جمع‌بندی کنم، مسیر ما پر از تصمیم‌های کوچیک و منطقی بود، نه لحظه‌های دراماتیک. از بازنویسی رزومه تا انتخاب کالج، از تمرین مصاحبه تا پیدا کردن آپارتمان، هر قدم رو با همراهی یه تیم حرفه‌ای برداشتیم. ما 1 ماهه مهاجرت کردیم و برای مهاجرت دوم میخوایم برای ایتالیا یا آلمان اپلای کنیم . قطعا برای مهاجرت دوم مون هم از تیم سبز اپلای کمک میگیریم و دیگه قرار نیست تجربه ی ریجکتی و ناامیدی داشته باشیم .برای اینکه مثل ما بتونین با هر شرایطی که دارین پذیرش اروپا رو بگیرین کافیه از تیم سبز اپلای کمک بگیرین و فرم مشاوره رایگان رو پرکنین.

من پریام، ۲۲ سالمه.اگه بخوام صادق باشم، همیشه اون دانشجوی “لب مرزی” بودم. نه شاگرد اول، نه فاجعه… ولی معدلم زیاد خوب نبود، از اون بدتر، مدرک زبان هم نداشتم. البته انگلیسی بلد بودم، در حدی که فیلم بدون زیرنویس ببینم، مکالمه کنم، حتی مقاله بخونم. ولی خب، کاغذش رو نداشتم.یه بار آیلتس دادم.و ریجکت شدم.اون روزی که نمره‌م اومد، حس کردم یکی یه سطل آب یخ ریخت رو سرم. نه فقط به خاطر نمره، بیشتر به خاطر وقتی که از دست داده بودم. دوباره امتحان دادن یعنی چند ماه دیگه کلاس، هزینه، استرس… و من واقعاً وقت نداشتم.هدفم اروپا بود. نه فقط برای درس خوندن. برای نفس کشیدن تو یه فضای جدید. برای اینکه خودمو ثابت کنم. ولی هر چی بیشتر سرچ می‌کردم، بیشتر گیج می‌شدم. هر موسسه‌ای یه چیزی می‌گفت. یکی می‌گفت بدون آیلتس غیرممکنه. یکی می‌گفت فقط با معدل بالا. یکی هم وعده‌های عجیب می‌داد که بیشتر شبیه رویا بود تا واقعیت.یه شب که واقعاً کلافه بودم، نشستم جدی‌تر تحقیق کردم درباره موسسه‌های معتبر. نمی‌خواستم پول و وقتمو دوباره هدر بدم. این‌بار می‌خواستم منطقی جلو برم. اونجا بود که با سبزاپلای آشنا شدم. اولش مثل همیشه با شک نگاه می‌کردم.وقت مشاوره گرفتم.یادم نمیره چقدر استرس داشتم. تو دلم می‌گفتم الان میگن با این معدل و بدون مدرک زبان؟ بیخیال شو!ولی برعکس.پرونده‌مو دقیق بررسی کردن. گفتن با توجه به شرایطت، بهترین و واقع‌بینانه‌ترین مسیر برای تو کالج‌های مجارستانه و تمکن مالی و شهریه هاشو برام توضیح دادن، چون بعضی از کالج‌ها بدون مدرک رسمی زبان هم پذیرش میدن، اگر سطح زبانت تو مصاحبه تأیید بشه.راستش تا قبلش خیلی به تحصیل توی مجارستان فکر نکرده بودم. ولی وقتی درباره موقعیت اروپایی بودنش، و امکان ادامه مسیر به کشورهای دیگه شنیدم، منطقی به نظر رسید.تصمیم گرفتن آسون نبود. مخصوصاً وقتی اطرافیان می‌گفتن «مجارستان؟ چرا آلمان نه؟ چرا ایتالیا نه؟»ولی من دیگه فهمیده بودم مهم اینه که مسیر واقعی و قابل اجرا باشه، نه فقط اسم کشور.شروع کردم مدارکم رو جمع کردن. ترجمه رسمی مدارک تحصیلی، ریزنمرات… هر کدوم یه استرس جدید. هر بار که می‌رفتم دارالترجمه، با خودم می‌گفتم: «داری واقعاً این کارو می‌کنی پریا. این دیگه شوخی نیست.»مدارکو تحویل سبزاپلای دادم و پروسه اپلای شروع شد. اون مدت انتظار بدترین قسمت ماجرا بود.بعد از اومدن پذیرشم یادمه که چند ثانیه فقط به صفحه خیره شده بودم. بعدش زدم زیر خنده و گریه همزمان.حس رهایی بود. حس اینکه بالاخره یه راه پیدا شد. بدون آیلتس. بدون معدل خفن. فقط با انتخاب درست مسیر.البته چالش‌ها تموم نشدن. تازه شروع شدن.مرحله ویزا، تمکن مالی، نگرانی‌های خانواده، خداحافظی با دوستام…برای مشاوره رایگان اپلای تحصیلی اروپا و کالج های مجارستان روی «فرم مشاوره رایگان» کلیک کن👉🏻

من زهرام. ۲۳ سالمه، با معدل ۱۷/۶۹ نشسته بودم تو اتاقم و مدام به این فکر می‌کردم که «من باید برم اروپا.» نه از سر هیجان الکی؛ از اون حس عمیقی که میگه اگه الان تکون نخوری، چند سال دیگه فقط حسرت می‌مونه.یه مشکل بزرگ داشتم: مدرک زبان نداشتم. نه اینکه نخوام، واقعاً شرایطشو نداشتم. هم کار می‌کردم، هم درگیر درس بودم، از اون طرف می‌دونستم اگه بخوام صبر کنم تا همه چیز ایده‌آل بشه، شاید هیچ‌وقت اقدام نکنم. برای همین دنبال یه راهی بودم که بدون مدرک زبان بتونم اپلای کنم.تنهایی نمی‌تونستم. هرچی سرچ می‌کردم بیشتر گیج می‌شدم. یکی می‌گفت غیرممکنه، یکی می‌گفت شانست کمه، یکی می‌گفت فقط با آیلتس. حس می‌کردم وسط یه دریای اطلاعاتم و بلد نیستم شنا کنم.شروع کردم تحقیق جدی درباره موسسه‌های معتبر. برام مهم بود جایی باشه که فقط وعده نده، واقعاً راه‌حل بده. اینطوری با سبزاپلای آشنا شدم. اولش با تردید رفتم مشاوره، ولی همون جلسه اول حس کردم بالاخره یکی داره دقیق به شرایطم گوش میده.سنم رو پرسیدن، معدلم رو، رشته‌م رو، اینکه مدرک زبان ندارم. با استرس گفتم «من فعلاً نمی‌تونم مدرک زبان بگیرم…»منتظر بودم بگن پس نمی‌شه.ولی گفتن: «می‌شه. فقط باید مقصد درست رو انتخاب کنیم.»اونجا بود که برای اولین بار جدی اسم مجارستان اومد وسط. راستش قبلاً بهش فکر نکرده بودم. وقتی گفتن بعضی از دانشگاه های مجارستان که تو اروپاست، امکان اپلای بدون مدرک زبان رو دارن، واقعاً شوکه شدم. با خودم گفتم یعنی میشه من بدون آیلتس وارد اروپا بشم؟از بین دوره‌هایی که معرفی کردن، دوره IT بیشتر به دلم نشست. یه چیزایی از کامپیوتر سر در می‌آوردم، همیشه بهش علاقه داشتم و حس می‌کردم آینده‌دارتره. انگار یه تیکه از پازل زندگیم داشت سر جاش می‌نشست.بعدش وارد مرحله جدی کار شدیم. ترجمه مدارک و …روزایی بود که استرس داشتم. با خودم می‌گفتم نکنه رد بشم؟ نکنه بدون مدرک زبان قبول نکنن؟ نکنه فقط دارم الکی امیدوار میشم؟ولی تیم سبزاپلای کنارم بودن، مخصوصاً خانم محمدی. هر بار که نگران می‌شدم، منطقی و آروم توضیح می‌دادن که شرایطت خوبه، معدلت بالاست، سنت مناسبه، رشته‌ت کاربردیه… فقط باید صبر کنی.و صبر… سخت‌ترین قسمت ماجرا بود.تا اینکه یه روز گوشی‌م زنگ خورد. خانم محمدی بود.صداش آروم ولی پر از لبخند بود. گفت:«زهرا جان، تبریک میگم… پذیرشت از یکی از کالج‌های معتبر مجارستان اومده.»چند ثانیه حرف نزدم. فقط سکوت. انگار مغزم نمی‌تونست پردازش کنه. من؟ بدون مدرک زبان؟ اروپا؟ دوره IT؟بعدش فقط اشک ریختم. از اون اشک‌هایی که از ته دل میاد. حس کردم همه اون شب‌های استرس، اون شک‌ها، اون سرچ‌های بی‌پایان، ارزششو داشت.اون لحظه فهمیدم بعضی وقتا لازم نیست همه شرایط کامل باشه تا شروع کنی. فقط باید جرأت داشته باشی دنبال راه درست بگردی و وقتی پیداش کردی، محکم ادامه بدی.و اون روز، روزی بود که فهمیدم رویاهام فقط تو ذهنم نیستن… می‌تونن واقعی بشن. برای مشاوره رایگان اپلای اروپا همین الان روی همین متن کلیک کن و اطلاعاتت رو داخل فرم مشاوره پر کن💚